Ewa to młoda mężatka, mieszka na wsi i wychowuje sama dwójkę dzieci, w czym pomaga jej mama, podczas gdy mąż Andrzej pracuje w Norwegii. Pod jego nieobecność kobieta rodzi trzecie dziecko, które oddaje do adopcji. Zostawia rodzinę i wyjeżdża na kilka miesięcy, by nie dawać pożywki plotkom. Andrzej przyjeżdża na komunię córki i czuje, że Ewa oddaliła się od niego. Napięcie między małżonkami narasta. Kiedy Ewa pracuje na plantacji dzikich róż, znika jej dwuletni synek…

  • Najlepszy film PFFA Chicago
  • Nagroda na MFF w Sztokholmie
  • Nagroda na MFF w Cottbus

„Dzikie róże” to fascynująca opowieść o zwykłej kobiecie – ofierze środowiskowej i rodzinnej

presji, która toruje sobie drogę do niezależności. Jest w tym filmie kawał współczesnej Polski

zobaczony z innej, świeżej perspektywy. Z perspektywy kobiet po prostu.

                                                                                                              Małgorzata Sadowska, Nowe Horyzonty

„Dzikie róże” są ważnym i cennym filmem nie tylko z powodu bardzo trafnego ujęcia polskiej

wsi, ale przede wszystkim z tego względu, że jest niezwykle głębokim, empatycznym, a przy

tym niejednoznacznym i złożonym portretem kobiety (…) – jestem pewien, że wywoła dyskusję na temat roli kobiet i ich praw w naszym kraju.

                                                                                                                  Michał Piepiórka, Bliżej Ekranu


„Dzikie róże” 2017, 93’, dramat
Reżyseria, scenariusz: Anna Jadowska
Obsada: Marta Nieradkiewicz, Michał Żurawski, Halina Rasiakówna

Komenatrze są wyłączone