Malarstwo poznańskiej artystki Grażyny Kielińskiej będzie można oglądać od 9 lutego w Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Na otwarcie wystawy „Łagodnie o nieskończoności – anegdoty o przeznaczeniu” zapraszamy o g. 18.00.

Grażyna Kielińska dyplom obroniła w pracowni malarstwa Prof. Jerzego Kałuckiego w 1991 r. w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w rodzinnym mieście. Od tego czasu czynnie zajmuje się pracą twórczą, przede wszystkim rysunkiem i malarstwem.

Sięga do różnych technik: malarstwo olejne, akwarela, pastel, rysunek piórkiem, ołówkiem. Zdarza się, że łączy różne techniki. Wybór malarstwa, obok rysunku, nie był przypadkowy. Prawie od początku swojej drogi twórczej interesowały ją granice i możliwości ich poszerzania. W pracach próbuje zmierzyć się ze stwierdzeniem, że malarstwo to już tylko wyważanie otwartych drzwi. Jednak granice dostrzega nie tylko w ograniczeniach malarstwa jako takiego, ale także w tym, co wiąże się z szeroko rozumianą materią.

W jej obrazach sylwetka człowieka zatopiona jest w nieokreślonej przestrzeni, w której ślady istnienia odczytać można również w figurach geometrycznych, liniach ciągłych i przerywanych, równoległych i krzyżujących się. Ze świata rzeczy widzialnych często używa symbolu kolumny, ziarna, kamienia, deszczu, liścia.

Kielińska pisze również wiersze. Po raz pierwszy opublikowała je w Pracy Dyplomowej, były dopełnieniem jej obrazów. Wiersze towarzyszyły także obrazom, które zamieszczała w katalogach przy okazji organizowanych wystaw. Teksty znalazły się również w Almanachu Klubu Literackiego CK „Zamek” w Poznaniu, Protokole Kulturalnym w Poznaniu, World Poetry Yearbook 2013, 2014 i 2015.  Artystka czasami śmiejąc się, powtarza: „Kiedy nie maluję – piszę, kiedy nie piszę – maluję”.

„Jak Łagodnie pomyśleć o Nieskończoności, a tym bardziej: jak wyrazić jej obecność w fizycznym obrazie sztuki na płótnie malarskiego krosna? Te i inne pytania, sugestie, kontrapunkty,  sprzeczności/paradoksy właśnie obejmują i opisują przeżywany świat Grażyny Kielińskiej. Kryją się one również w jej niezależnej, autentycznej filozofii malarskiej sztuki, wyrażanej na płaszczyźnie geometrii twórczych przestrzeni. Malarka od zawsze zadaje sobie pytania o granice poznania, ale też i o granice ludzkiego wpływu na nasz własny, wsobny los…” (Dr Agnieszka Balewska (Dr Agi Bali) – tekst do katalogu, fragment)

 

Komenatrze są wyłączone