Nocne Kino Konesera: Cinema Paradiso | Noc Kultury 2025

Filmowy klasyk do zobaczenia podczas Nocy Kultury! „Cinema Paradiso” pozostaje do dziś najpiękniejszym „listem miłosnym do kina”, jaki kiedykolwiek spisano na taśmie filmowej. Ta ponadczasowa opowieść o przyjaźni, marzeniach, dorastaniu i wielkiej fascynacji X Muzą porwała serca widzów na całym świecie. Na seans zapraszamy do klimatycznej sali Kina Cafe

Ceniony reżyser filmowy Salvatore Di Vita (Jacques Perrin) pewnej nocy odbiera telefon. Wiadomość, którą usłyszy, zapoczątkuje lawinę nostalgicznych wspomnień, których łącznikiem będzie kino. To właśnie tam po II wojnie światowej mały Totò (Salvatore Cascio) bezpamiętnie zakochał się w magii „ruchomych obrazów”. Chłopczyk pragnie tylko jednego: zaprzyjaźnić się z kinooperatorem Alfredo (Philippe Noiret). Zadanie to będzie jednak trudniejsze niż mu się wydaje. Tytułowe „Cinema Paradiso”– jego niesamowita i równie osobliwa widownia oraz bogaty repertuar – staną się tłem dla niezapomnianych przygód dorastającego na sycylijskiej prowincji bohatera, jego pierwszej „wielkiej miłości”, aż do czasu wyjazdu z rodzinnego miasteczka.

Nagrody: Oscar (1990) – Najlepszy film nieanglojęzyczny, Złoty Glob (1990) – Najlepszy film zagraniczny, Europejska Nagroda Filmowa (od 1989) – Nagroda specjalna Jury

Bilet w cenie 13 zł do kupienia w kasie kina i online.

Reżyseria: Giuseppe Tornatore
Gatunek: dramat
Produkcja: Włochy, Francja 1988
Czas: 123’

Media o filmie:

„Cinema Paradiso” jest filmem, który warto obejrzeć nie tylko dlatego, że znajduje się wysoko w rankingach najlepszych obrazów w historii kina (choć jest to mocny argument ku temu), ale również dlatego, że gdy zapomni się na chwilę, iż jest to włoska prowincja, można odnaleźć w nim siebie, ja znalazłem, a wszystkim polecam, gdyż naprawdę warto.”
Mariusz Finkielsztein, filmweb.pl

„(…) dzięki poruszającej muzyce i doskonałym zdjęciom, Tornatore stworzył film, który jest jednym z najpiękniejszych hołdów złożonych kinu, a także przeszłości i ludziom, którzy ją wypełniali.”
Dominika Jakubczyk, filmowo.net