WYSTAWA „TRZY STANY” – EWA ZARZYCKA/SOPHIE JOCZ/MARCIN DERDA

rzeźbiarz, performer, autor instalacji i wideo. Urodzony w 2000 r. w Koninie. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Geppera we Wrocławiu. W 2025 r. obronił dyplom z rzeźby w pracowni prof. Grażyny Jaskierskiej-Albrzykowskiej oraz aneks z malarstwa w pracowni prof. Łukasza Huculaka. Laureat stypendiów i konkursów artystycznych, m.in.: stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2020), Prezydenta Miasta Wrocławia (2021, 2024), program mentorski OP_YOUNG (2023), I nagroda oraz wyróżnienie w konkursie Super Forma (2022, 2024). Jego prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Obecnie mieszka i tworzy we Wrocławiu i Koninie.

„W swojej praktyce wykorzystuję autorskie techniki, mieszając media i materiały. Często pracuję z prostymi gestami, które opierają się na relacjach – pamięci, narracji, czasu, przemijania. Dużo uwagi poświęcam formalnej stronie swoich prac, których język czerpię z filmu, performansu i fotografii – nieustannie testując ich granice. Staram się korzystać z otaczającego mnie świata nie w sposób bezpośredni, lecz poprzez czerpanie z jego fragmentów.”

(ur. w 1977 r. w Paryżu) – artystka multimedialna. Żyje i pracuje w Warszawie. Absolwentka École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu (2002). Po kilku wystawach świadomie zniknęła z pola sztuki. Jej obecny powrót nie jest kontynuacją przerwanej kariery, lecz ruchem wykonanym na nowo – ponad konwencjami, poza oczekiwaniami i rynkowymi standardami. Szamotała się między walką o własną tożsamość artystyczną  a akceptacją niepewnego bagażu, który wyniosła z artystycznej rodziny. Czasy się zmieniły, ona się zmieniła. Niespodziewaną rolę w tym procesie odegrały wieloletnie rozmowy i współpraca z Ewą Zarzycką. Przełożyły się one na konkretne działania twórcze i przywróciły przekonanie, że wątpliwości mogą stać się źródłem odwagi. Praktyka Sophie Jocz wyrasta z aktualnych napięć intelektualnych i egzystencjalnych. Artystka traktuje je jako żywy materiał, a nie temat do zamknięcia w definicjach, otwierając przed nimi – nareszcie – wolną przestrzeń. Jej prace krążą wokół relacji między człowiekiem a upływem czasu, procesów przetwarzania oraz nieustannego negocjowania sensu we współczesnym świecie.

Jej prace brały udział w wystawach i projektach: Witryna (Warszawa, 2008), Galeria Pies (Poznań, 2008), Festiwal Temps d’Images (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2011), Konteksty (Sokołowsko, 2012), Galeria WY (Łódź, 2024) oraz OFF Piotrkowska (Łódź, 2024).

(ur. w 1953 r. w Szczecinie, mieszka i pracuje w Lublinie) – artystka performance, twórczyni rysunków i instalacji. W latach 1973-78 studiowała  w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, a w następnej dekadzie uczestniczyła w festiwalu Nieme Kino w Łodzi i Biennale Nowej Sztuki w Zielonej Górze. W 1989 r. brała udział w wystawie Lochy Manhattanu w Łodzi, zaś siedem lat później – w wystawie „Kobieta o kobiecie” w Galerii BWA w Bielsku-Białej. Zarzycka miała wystawy indywidualne w Galerii Labirynt w Lublinie, Bałtyckiej Galerii Sztuki w Ustce, Galerii BWA w Zielonej Górze i lokal_30 w Warszawie. Brała również udział w najważniejszych wydarzeniach sztuki performance, takich jak Europejski Festiwal Sztuki Performance w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Sztuki Akcji w Piotrkowie Trybunalskim, Festiwal Sztuki Efemerycznej „Konteksty” w Sokołowsku, Performance Platform w Lublinie. Prace Zarzyckiej znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Galerii Wymiany Józefa Robakowskiego, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Fundacji Moje Archiwum Andrzeja Ciesielskiego oraz lubelskiej Zachęty.